თუ ვინმე საქართველოს ევროპულ მომავალზე ქართველების გარდა გულწრფელად ზრუნავს, პირველი, რაც უნდა გააკეთოს, არის არა ჩვენთვის ჭკუის სწავლება ან რეზოლუციებით შანტაჟი, არამედ საქართველოს სუვერენული არჩევანის პატივისცემა - ირაკლი ჩიხლაძის მონოლოგი
პოლიტიკა

ფოტო: იმედი ვიდეო/კადრი
საქართველოს სუვერენიტეტი ბრიუსელის კეთილგანწყობაზე არ დგას! ევროპასთან ურთიერთობა არ ნიშნავს სახელმწიფო ინტერესებზე უარის თქმას. პარტნიორობა არ ნიშნავს მორჩილებას, სტრატეგიული თანამშრომლობა კი - სხვისი პოლიტიკური ნების ავტომატურ შესრულებას, - განაცხადა ტელეკომპანია „იმედის“ გენერალური დირექტორის მოადგილემ, გადაცემა „იმედის კვირის“ წამყვანმა ირაკლი ჩიხლაძემ.
იგი ბოლო დღეებში მარტა კოსის მიერ საქართველოს შესახებ გაკეთებულ განცხადებას გამოეხმაურა და აღნიშნა, რომ ევროპული ინტეგრაცია ნამდვილად არ ნიშნავს იმას, რომ ბრიუსელში კონკრეტულმა ბიუროკრატებმა სუბიექტურად გადაწყვიტონ, „როდის ვართ წარმატებული, როდის ჩამორჩენილი და როდის დასჯის ღირსი“.
„დღეს, უნდა ვისაუბროთ იმაზე, რასაც ევროპული ბიუროკრატია ხშირად ლამაზი სიტყვების მიღმა მალავს: ორმაგ სტანდარტებზე, პოლიტიკურ მიკერძოებასა და კანდიდატი ქვეყნების მიმართ ვასალურ დამოკიდებულებაზე, როდესაც ბრიუსელი სახელმწიფოებს არა თანასწორ პარტნიორებად, არამედ მისი დავალებების უსიტყვო შემსრულებლად განიხილავს.
გაფართოების საკითხებში უმაღლესი ევროკომისარი მარტა კოსი აცხადებს, რომ საქართველო მხოლოდ ქაღალდზეა კანდიდატი ქვეყანა. მეტიც, მისი სურვილია, საქართველო დღეს მოლდოვისა და უკრაინის დონეზე იყოს - ვფიქრობ, გაინტერესებთ, ვინ და რა კრიტერიუმებით ზომავს ქვეყნის განვითარებასა და პროგრესს?
ევროპული ინტეგრაცია ნამდვილად არ ნიშნავს იმას, რომ ბრიუსელში კონკრეტულმა ბიუროკრატებმა სუბიექტურად გადაწყვიტონ, როდის ვართ წარმატებული, როდის ჩამორჩენილი და როდის დასჯის ღირსი. კანდიდატის სტატუსს ქვეყანა არ უნდა იღებდეს როგორც ჯილდოს მორჩილებისთვის. ის არც პოლიტიკური შანტაჟის ინსტრუმენტი უნდა იყოს. არსებობს კონკრეტული კრიტერიუმები და კონკრეტული მონაცემები. თუ არსებობს შეუსრულებელი ვალდებულებები, მაშინ ისინი უნდა დასახლდეს.
საქართველოს სუვერენიტეტი ბრიუსელის კეთილგანწყობაზე არ დგას! ევროპასთან ურთიერთობა არ ნიშნავს სახელმწიფო ინტერესებზე უარის თქმას. პარტნიორობა არ ნიშნავს მორჩილებას, სტრატეგიული თანამშრომლობა კი - სხვისი პოლიტიკური ნების ავტომატურ შესრულებას.
დავუბრუნდეთ მარტა კოსის განცხადებას. რატომ უნდა იყოს საქართველოს ევროინტეგრაციის გზაზე უკრაინა და მოლდოვა ჩვენთვის ან ბრიუსელისთვის მთავარი პოლიტიკური საზომი? რას ნიშნავს „მათი დონე“? - ეს კითხვები პასუხებს მოითხოვს, მაგრამ სად არის პასუხის გამცემი - ჰერჩინსკი გამოუვალი მდგომარეობის დაკრულზე ცეკვავს, მარტა კოსი და სხვა ევრობიუროკრატები კი, დონალდ ტრამპის შიშველ ქანდაკებას შეჰყურებენ, რომელიც მართალია 2 დღით, მაგრამ ევროპარლამენტში განათავსეს.
უკრაინა ომშია და ამ წუთებშიც დარტყმების ქვეშაა. ვითარება იმდენად გართულდა, რომ ტრამპი საპრეზიდენტო არჩევნებს ითხოვს. მოლდოვა რთული სოციალურ-ეკონომიკური და გეოპოლიტიკური გამოწვევების წინაშე დგას. ცეცხლის რკალში მყოფი საქართველო კი მშვიდობის გზას მიუყვება. შესაბამისად, ახლა ამ სამი ქვეყნის ერთმანეთთან შედარება უმაღლესი კომისრის მხრიდან სუბიექტურობისა და მიკერძოებულობის დემონსტრირებაა.
საზოგადოების უდიდეს უმრავლესობას აინტერესებს, სად მთავრდება რჩევა და სად იწყება სხვა ქვეყნის შიდა საქმეებში პირდაპირი და უხეში ჩარევა? ამ კითხვების დასმა ანტიევროპული განწყობა არ არის. პირიქით, თუ ევროპული ღირებულებები გულისხმობს დემოკრატიას, თანასწორობას და სუვერენიტეტის პატივისცემას, მაშინ ეს პრინციპები საქართველოზეც ისევე უნდა ვრცელდებოდეს, როგორც ევროკავშირის ნებისმიერ წევრ ქვეყანაზე.
ახლა პაველ ჰერჩინსკის საკითხსაც შევეხოთ. საქართველოში ევროკავშირის ელჩის განცხადებები, რბილად რომ ვთქვათ, არადიპლომატიურია და ის უფრო აკმაყოფილებს რადიკალი პოლიტიკოსის კრიტერიუმებს. ელჩის მოვალეობა მხოლოდ ოფიციალურ შეხვედრებში მონაწილეობა არ არის - მასპინძელი ქვეყნის კულტურის, ისტორიისა და ტრადიციების პატივისცემაც დიპლომატიის მნიშვნელოვანი ნაწილია.
და როდესაც საუბარი ქართულ კულტურას ეხება, დიპლომატმა უნდა იცოდეს, რომ ქართული მრავალხმიანობა არ არის უბრალოდ მუსიკალური ჟღერადობა, რომელსაც ევროკავშირს შეადარებ რამდენიმე ზოგადი ფრაზით. ეს არის ისტორიული მეხსიერება, ეროვნული თვითმყოფადობა და უნიკალური მუსიკალური ტრადიცია, რომლის სიღრმის გასაგებად ზედაპირული წარმოდგენები საკმარისი არ არის. ქართული სიმღერა ჩვენი კულტურაა, ქართული სუფრა - ურთიერთობის განსაკუთრებული ფორმა, სტუმარმასპინძლობა კი - ჩვენი ისტორიული გამოცდილების ნაწილი.
ამიტომ დიპლომატი, რომელიც საქართველოში წარმოადგენს ევროკავშირს, ვიდრე რამეს იტყვის, ჯერ კარგად უნდა გაეცნოს სტუმარ-მასპინძლის კულტს და შემდეგ შეეცადოს, მისი ტრადიციები საკუთარი პოლიტიკური თუ კულტურული გზავნილების ნაწილად აქციოს.
მთავარი ის არის, რომ ურთიერთობა ურთიერთპატივისცემას უნდა ეფუძნებოდეს და არა სხვისი კულტურის ზედაპირულ დემონსტრირებას, როგორც ეს ბატონ ჰერჩინსკის სჩვევია.
ყველამ იცის, ვინც არ იცოდა, იმათაც გაიგეს, რომ საქართველოს არ სჭირდება ურთიერთობა, სადაც ერთი მხარე ბრძანებებს გასცემს, მეორე კი მორჩილების ხარისხით ფასდება. უდიდესი ისტორიის სუვერენულ საქართველოს სჭირდება ურთიერთობა, სადაც არსებობს საერთო წესები, თანასწორი მიდგომა და ურთიერთპატივისცემა.
თუ ვინმე საქართველოს ევროპულ მომავალზე ქართველების გარდა გულწრფელად ზრუნავს, პირველი, რაც უნდა გააკეთოს, არის არა ჩვენთვის ჭკუის სწავლება ან რეზოლუციებით შანტაჟი, არამედ საქართველოს სუვერენული არჩევანის პატივისცემა“, - განაცხადა ჩიხლაძემ.





